>>>11 veel voorkomende 'zorgintensieve ongelukjes'

11 veel voorkomende 'zorgintensieve ongelukjes'

Ongelukjes. Ze gebeuren in elk gezin. De beker melk die omgaat over de I-pad. De brandweerauto op de grond waar je met je blote voet op trapt. Ook in een zorgintensief huishouden komen dit soort ongelukjes voor. Alleen dan net even anders...

11 veel voorkomende ongelukjes. Althans, bij ons is het allemaal gebeurd. Soms wel meerdere keren...!

Met het doseren van de medicijnen de spuit net iets te hard doordrukken waardoor er nóg zo'n prachtige gele Nexium (maagzuurremmer) vlek op de muur in de keuken komt. Geel is het nieuwe wit!

's avonds de laatste medicijnronde terwijl je moppie lekker in bed ligt te slapen. En als je alles gegeven hebt, voel je ineens letterlijk nattigheid. Blijken alle dopjes & clipjes van de sonde open te staan...

Gezien het vorige ongelukje moet je opnieuw medicijnen maken. En bij het geven overkomt het je gewoon een 2e keer. Maar ik had de dopjes nu toch dicht gedaan?!

De voedingspomp die op een of andere manier losgekoppeld is geraakt van de sonde waardoor alle voeding in het bedje is gelopen in plaats van in het betreffende buikje. Of dat juist het slangetje van de button los blijkt te zitten waardoor de pap nu in de romper zit. Veel variaties mogelijk!

Dat de sonde verstopt raakt, ondanks dat de apotheker je tot 3 x toe heeft verzekerd dat het medicijn door de sonde kan. Enige optie: een nieuwe sonde inbrengen. Bedankt meneer de apotheker...

Dat 's avonds blijkt dat je het allerlaatste zakje van het medicijn al gegeven hebt. En nu is het na sluitingstijd van de huisarts en apotheek...

Niks zo fijn als extra sop beurten! Gordijnen, vitrage, de muren. Alles zit onder. En dat alleen omdat dat ene kleine hoestje net kwam toen je een schone luier neer wilde leggen. Lang leve de antibiotica!
(Voor degene die het niet weten: antibiotica zorgt vaak voor te vloeibare ontlasting.)

Je denkt nooit meer van de kinderkamer af te komen. Je kind blijft maar hoesten en daardoor poepen. En jij maar verschonen en insmeren. Tot het punt dat je soms maar met poepluier en al naar beneden gaat. Straks nog maar eens proberen!

Dat je tijdens de ochtenddrukte haastig je kind uit de kinderstoel tilt en de sonde ergens achter blijft hangen. Als een katapult schiet ie ineens los. Je schrikt je rot als je ineens het slangetje van de sonde in je handen houdt. Zit de button er nog wel in?

Je legt je net fris gebadderde kleintje met blote billetjes op een celstofmatje in de box. Want het heeft kapotte billetjes. Net wanneer je denkt dat het goed gaat, en je even weg bent gelopen om iets te pakken, blijkt er gepoept te zijn en wordt daar lekker doorheen gerold. Je rolt je moppie in het celstofmatje en bent alweer op weg naar de badkamer...

Tijdens een verschoningsmoment ligt ineens de complete button op de commode. En dat dit dan net gebeurd bij Opa & Oma en er geen reserve sonde te bekennen is. Oeps...!

-Mantelmama-

Lees ook de andere columns